Vorige pagina                                                                                              Overzicht Middellandse Zee

Griekenland
, Symi

Zondag 2 mei 2010, naar Symi

Op de vorige pagina heb ik ook nog even uitgelegd hoe je aan een ligplaats komt in de haven van Rhodos.

De meltemi waait. De meltemi is de hier gangbare noordwestenwind die 's zomers stormkracht kan bereiken. En het stukje zee tussen Rhodos en Turkije is net een windtunnel waar de meltemi flink vaart zet. We wilden dus om zes uur vanochtend weg, 's ochtends vroeg matigt de meltemi zich meestal. Zo niet vandaag, de wekker ging om halfzes, het gierde en het loeide terwijl we aan de touwen lagen te rukken. Dus maar weer lekker slapen totdat we op een normale tijd opstonden, de wind gekalmeerd was en we een prima oversteek maakten naar Symi. Symi is een Grieks eiland in een Turkse baai, als het ware omarmd door de kapen van Turkije. Symi is net een plaatje.


Symi vanuit de verte
Symi vanuit de verte

Afgemeerd in Symi
De Johanna afgemeerd in Symi (links van het grote blauwe zeiljacht)

Haven van Symi
Haven van Symi

Maandag 3 mei 2010, Symi

We dolen door Symi. De berg op, kronkelstraatjes, meer trap dan straat. Verdwalen, steeds nieuwe uitzichten, afgelegen kerkjes, stille pleintjes. Zou Symi ontworpen zijn door een kunstenaar?

Meer trap dan straat
Meer trap dan straat

Noordzijde van Symi
Uitzicht over de noordzijde van Symi, tevens zoekplaatje. Waar ligt de Johanna?

Dinsdag 4 mei 2010, Symi

Het leven op Symi heeft een rustig tempo. Tegen de middag ontwaakt het dorp als de ferries met de dagjesmensen arriveren. Die bezoekers zijn al een paar uur uitgelaten in een andere baai dus hebben nu honger. Langs de haven bieden tientallen terrasjes en tavernas hier een oplossing voor. Dan later in de middag arriveren de bavaria zeiljachten van de chartergasten. Die worden door de "mooring boys" voor vijf euro per stuk naar een plek geloodst en geholpen met afmeren. Ik overdrijf, het zijn niet allemaal bavaria's, maar wel meer dan de helft. Dat afmeren gaat niet altijd van een leien dakje. Eerst wordt het voor-anker in het midden van de haven gedropt, waarna achterwaarts koers gezet wordt naar de aangewezen plek aan de kade. Vaak is dan het anker niet snel genoeg uitgelopen en ligt te dicht bij, het krabt. Of het anker ligt op de verkeerde plek. Het driemaal herhalen van deze manoevre verbaast dan ook niemand en hoort erbij. Om vijf uur vertrekken de ferries met de dagjesmensen, de rust is terug. En 's ochtends vertrekt de chartervloot weer, de dagen zijn duur en moeten benut worden. Het ophalen van de kriskras door elkaar liggende ankers gaat ook niet altijd zoals de bedoeling is. Vaak komen de ankers van de overburen mee, de haven is smal. Het anker van de Johanna is nu ook al twee keer losgetrokken, maar inmiddels hebben wij nu ook een lijntje op de Swan 65 naast ons, zijn ankergerei is een kalibertje zwaarder. Standaard liggen de jac
hten hier dus met de achtersteven naar de wal. Wij zijn hierop een uitzondering, de bestuurbaarheid van onze langkieler is achteruit dusdanig slecht dat ik er gewoon niet aan begin. Ook is onze achterspiegel zo dichtgebouwd met apparatuur dat we achter eigenlijk niet van boord kunnen. Dus liggen wij met de punt naar de wal en een met de hand bediend hekanker achter. Wij vinden dit veel prettiger liggen, geen inkijk vanaf de wal in de kajuit, privacy. Nadeel is dat het hekanker wat licht is en dat daar maar een klein stukje ketting aanzit, verder lijn. Dat anker houdt minder goed dan een zwaar anker met uitsluitend ketting.

doorkijk
Doorkijkje naar de haven op onze ochtendwandeling

Grieks orthodoxe kerk
Kerk "on top of the hill"

Scheepswerf op Symi
Scheepswerf op Symi, volop reparatiewerk aan traditionele houten schepen


Volgende pagina: Nisyros