Overzicht Carib deel 2

Vorige pagina

Maandag 8 oktober 2007

We hadden een mooie overtocht van Curacao naar Aruba, de zee was rustig en blauw, de wind wat te zwak dus zo nu en dan de motor aan omdat we toch voor donker aan wilden komen. Dolfijnen rond de boot, een koel briesje en wat wil je nog meer.
Op Aruba moesten we inklaren in een grote haven, zo één waar cruiseships aanleggen. Ruwe betonnen kades, maar niet zo hoog, we konden nog prima aan land komen. Toen naar de douane. Een dikke Arubaan die alleen maar Spaans leek te spreken nam na enige tijd de moeite ons af te snauwen in zijn kantoortje. Formulieren invullen. Daarna wachten tot meneer de tijd nam en even ophield met het controleren van andere formuliertjes om onze formulieren te controleren. Iedere letter werd nauwkeurig gechecked met onze documenten, een misverstand ontstond over het tonnage van het schip, ik had 6 ingevuld en op het registratiedocument stond 4 ton, uitgelegd, het één is netto het ander bruto, werd er even bijgeschreven. Terug naar de boot, wachten op de inspectie, kwam niet, wel de immigratie, keurig vriendelijk en vlot. Toen naar de jachthaven, even luxe doen. Renaissance marina van het gelijknamige resort, gaan we morgen verder bekijken. Zo'n haven lijkt misschien duur als je gewend bent gratis te ankeren, maar is uiteindelijk toch nog goedkoper dan Vlieland.
Tijdens het wachten op de formaliteiten hadden we meteen alweer internet aan boord, de verbinding hield alleen opeens op, naar bleek omdat het cruiseship wegvoer, die had ik kennelijk te pakken. Maar niet getreurd, zo weer een ander netwerk dat gratis open ligt. Welcome op Aruba.

inklare aruba
Inklaren in het cruiseship dok op Aruba

Dinsdag 9 oktober

Bij aankomst in de jachthaven stond Sanders Vellinga (marina manager) klaar om de lijnen aan te nemen, prima service.
Aruba is weer een heel andere wereld dan Curacao. Hier draait alles om de rijke tourist die zijn geld moet laten rollen. Overal hotels, dure restaurants, afgewisseld met winkels voor dingen die mensen niet nodig hebben maar waar ze wel veel geld aan uitgeven. Alle grote merken op een rijtje, Calvin Klein, Hugo Boss, United Colors, ga zo maar door. Voor ons spreekt de afwisseling aan, na 2 weken op een smerige werf gewerkt te hebben nu weer eens de andere kant.

Reaissance marina
Aan de steiger bij het Renaissance hotel.



taxiboot
Met de taxi-boot naar het privé eiland

Onderdeel van de faciliteiten van de jachthaven is het gebruik van alle faciliteiten van het resort, 3 zwembaden, verschillende stranden bars en clubs. Een gratis taxi-boot vaart vanuit de lobby van het hotel (ja echt, aanlegplaats binnen) naar het privé eiland.


eiland
Verpozen op het privé eiland is ook voor de echte zeiler best even uit te houden

flamingos

Hoe toeristisch van opzet ook, het eiland van het resort is prachtig, je zwemt in kristalhelder water tussen de gekleurde vissen en je gaat pootje baden met de flamingos.

strand

Vrijdag 12 oktober 2007

Dit zou een rustige dag worden in en rond de haven. Vanochtend Richard op de koffie, maar bij het eerste sultana koekje breekt een vulling uit een kies die net een maand geleden door mijn Apeldoornse tandarts gerepareerd is. Hier een tandarts gebeld, kan ik gelukkig al deze middag komen. Hij neemt de tijd en legt zorgvuldig een nieuwe vulling na het verwijderen van de overige cariës. Hij sprak er zijn verwondering over uit dat mijn eigen tandarts dit zo gebrekkig gerepareerd had.
Een belangrijke "sport"op Aruba is de sportvisserij. Aan de andere kant van onze steiger ligt een rijtje sportvisboten. Grote stevige motorboten van zo'n 15 meter met een paar honderd pk's per motor, en ze hebben er minstens twee. Deze boten worden voor honderden dollars per uur gecharterd door vooral Amerikaanse mannen die aan willen tonen dat ze ook een man zijn. Met grommende motoren en beladen met hengels vertrekken ze om een paar uur later al dan niet met een paar grote vissen terug te keren. Zo ook vanmiddag. De vangst was een Wahoe van een meter en twee barracudas.

visser
Met veel dollars en 300 pk vis gevangen, stoer hé

De vis laten ze achter bij de boot eigenaar, we don't eat fish (met een vies gezicht), we only eat steak. Waarom vang je dan vis, vroeg ik. Het antwoord was simpel: for the fun.
Ik vroeg de booteigenaar wat hij voor de kleine barracuda moest hebben, of ik hem wilde eten, was het antwoord. Toen ik ja zei, pake hij zijn mes en sneed er 2 prachtige filés af. Bijna een kilo schone vis. Ook Richard maar uitgenodigd voor het avondmaal, wat was dat lekker!
Morgen gaan we uitklaren, en , geheel tegen de regels in zullen we proberen daarna pas de volgende morgen te vertrekken. Als het weer goed blijft wel te verstaan, zondag morgen 6.00 op weg naar Colombia.

Volgende pagina