Vorige pagina                                                                                                                                                                                                                                                                                Overzicht Indonesie



Zondag 16-08-2009, Waingapu op Sumba

voor anker Waingapu
De Johanna voor anker in Waingapu. in het midden het groene baken voor de invaart, rechts het rode

In de dinghy op weg naar de kade worden we gepaaid door een man in een uitgeholde boomstamkano. Hij spreekt wat engels. Of we hulp nodig hebben. Hij wil wel op de dinghy passen. Hij wijst ons een goede plek, neemt de lijn van de dinghy over en maakt hem vast. Hebben we vervoer nodig? Hij roept wat, wenkt en er staan twee motoren met chauffeurs voor ons klaar.

haven
Onze dinghy bij de pier van Waingapu

straatbeeld
Straatbeeld in Waingapu

Waingapu is wat rommelig en tamelijk uitgestrekt, het is te ver en te warm om alles te lopen. We laten ons van het ene hotel naar het andere rijden tot we een geschikte auto met chauffeur gehuurd hebben om de volgende dag een toer naar de animistische dorpen in west Sumba te maken. Ook zal er een gids mee gaan. Voor degenen die dit ook willen doen, we slagen bij hotel Sandelwood. Daarna gaan we een eindje de stad uit naar een "ikat centrum". Een plek waar traditionele ikats gemaakt en vooral ook verhandeld worden. Ze hebben daar erg mooie doeken, we kopen een schitterend karakteristiek exemplaar. Na afloop lunchen we met een Australisch stel dat op de fiets de halve wereld rond trekt en nu op Sumba beland is. Het kan dus ook anders dan met een jacht, al lijkt fietsen in de zon me hier wel erg warm. Voor de motorfietsen betalen we uiteindelijk 2 dollar de man, aan de reactie van de chauffeurs te zien was dat zeker niet te weinig voor een halve dag toeren.

Voor diegenen die Waingapu ook denken aan te lopen met een schip hier nog even wat details voor de invaart. De electronische kaarten geven geen enkel detail. Een goed waypoint voor de aanloop is 9 37.02S 120 15.79E. Vandaar op een koers van 210 de pas doorvaren naar 9 38.05S 120 15.10E. De pas wordt aan bakboord gemarkeerd door 2 rode staketsels en aan stuurboord door een kapotgevaren groene stellage. Niet te dicht aan de rode kant varen want het rif loopt wat door. Daarna langs het middelste havenhoofd de linker haven invaren en ankeren tegenover de pier met de traditionele schepen. Geankerd op 9 38.45S 120 15.12E. Een print vanaf Google earth geeft goed inzicht in de aanloop. Overigens geheel op eigen risico.

Maandag 17 augustus 2009, West Sumba

Vanochtend stond de auto met chauffeur en gids klaar om met ons een rondrit door West Sumba te maken. We rijden van Waingapu naar Waikabubak, het centrum van West Sumba. De reis duurt lang, het is 130 km maar de weg slingert door dorpen, bergen en wouden en de gemiddelde snelheid is laag, zodat we er bijna 4 uur over doen. De uitzichten zijn schitterend, de dorpen levendig en vol mensen en de rijstvelden uitgedroogd.

lanbdschap Sumba
Uitgedroogd landschap op midden Sumba

De "moderne" dorpen hebben huisjes van gasbetonblokken met golfplaten daken, en maken een rommelige indruk. De dorpen waarvoor we naar het westen rijden, zijn de traditionele dorpen waar de mensen nog leven zoals ze dat door de eeuwen heen gedaan hebben. Even buiten Waikabubak klimmen we naar het eerste dorp. Inderdaad, klimmen want deze dorpen zijn uit strategische overwegingen bovenop een heuveltop gebouwd. We lopen het dorp binnen. De eerste indruk is overweldigend.

dorp1
Dorp op West Sumba, de graven tussen de huizen

Een dubbele rij huizen slingert zich over de bergtop. De huizen hebben een enigszins glooiend dak dat in het midden overgaat in een steile punt. Alles is gebouwd van bamboe, hout en gras. Het grondniveau is voor de dieren, kippen en varkens. De eerste verdieping is voor de nu levende bewoners. Er is een buitengedeelte, onder het overhangende dak dat dient als dagverblijf. Iets hoger en meer naar binnen ligt een afgesloten deel waar geslapen wordt. Het bovenste deel van het huis, onder het hoge puntige dak, is voor de vroegere bewoners, de geesten van de voorvaderen.

huis
Een van de huizen, varkens en kippen onder, mensen midden, voorouders boven


dorp1
Vrouw bij haar veranda

Bijna nog belangrijker dan de huizen zijn de graftombes van deze voorouders. Die liggen in het midden tussen de rijen huizen. Enorme platte stenen, met hier en daar beeldhouwwerk opgesteld op kleinere vertikale stenen. En daar weer tusssen de offerplaatsen. Want nog altijd wordt voor iedere belangrijke beslissing aan de voorvaderen om raad gevraagd en dat gaat nu een keer niet zonder offers.

kinderen
Spelende kinderen in huis, op de achtergrond de schedels van geofferde buffels

beeld op graf
Beeltenis op graf

graf
Nog een graf met man en paard

Eerst wanen we ons bijna in het Volendam van Sumba. Doen ze dit nou allemaal voor de toeristen? Maar toch, de mensen wonen en leven hier, zeven hun rijst en koken hun eten. We bezoeken nog een aantal van deze dorpen, de een nog primitiever en armer dan de andere. We tekenen een gastenboek. Dan is het duidelijk, dit is niet voor de toeristen, een week geleden is hier voor het laatst een andere toerist geweest.

dorp2
Dorpstafereel

dorp2
Hoofdstraat in Praijang

dorp2
De was hangt boven de graven

Gezicht op dorp
Uitzicht over Praijang, graven en offerplaatsen tussen de huizen


Praijang


weefster
Weefster, oude vrouw op achtergrond heeft een vervormde rode mond als gevolg van het langdurig kouwen op de verdovende betelnoot

Dit laatste dorp (Praijing), is een paar jaar geleden nog door een buurdorp aangevallen en gedeeltelijk platgebrand, ook zijn er doden gevallen. Deze dorpen hebben een lange traditie van onderlinge strijd en oorlogen. Ieder dorp had vroeger een "skull-tree" (schedelboom) waar na een gevecht de schedels van de verslagen tegenstanders opgehangen en tentoongesteld werden. Pas toen de Nederlanders begin 1900 Sumba onder controle kregen werden deze conflicten ingeperkt. Maar gezien de onderlinge rivaliteit is een strategische ligging kennelijk nog steeds belangrijk.


Volgende pagina (Komodo)