Vorige pagina                                                                                                                                         Overzicht Maleisie en Thailand


Donderdag 3 december 2009, Danga Bay Marina

We zijn weer op de boot! Na een lange maar vlotte reis en een nacht hotel om niet in het donker op een vieze boot aan te komen zijn we weer op de Johanna. En ons scheepje ligt er prima bij. Beetje smerig, maar na een dagje poetsen en een dag vaarklaar maken  is alles weer op orde. Danga Bay Marina ligt nu bijna helemaal vol met schepen. Het geheel doet wel een beetje onwezenlijk aan, de meeste schepen zijn namelijk verlaten, de bemanningen naar andere oorden. Omdat deze haven nog gratis is, is hij heel geliefd bij zeilers die hun schip wat langer willen laten liggen. De schepen waar wel mensen op zitten zijn dan ook echt bewoond, veel mensen die hier al maanden, soms jaren zijn en die niet weten of en wanneer ze ooit ergens anders heen zullen gaan. Veel van deze mensen hebben geen huis, weinig geld en zijn de vagebonden van de havens in landen waar het leven goedkoop is. De schepen puilen uit van de rommel die zich tot op de steiger uitstrekt. De steigers worden dan een soort voortuin, compleet met wasmachine en plantjes.

haven

De Johanna aan de steiger, op de voorgrond de voortuin van de buurman

buurman
Schip van de overbuurman, kan deze nog varen?

Zaterdag 5 december 2009, Danga Bay Marina

Het meeste werk zit er op. Het heeft veel geregend, maar morgen wordt wat droger weer verwacht en hopen we te vertrekken.

Zondag 6 december 2009, voor anker bij Kukup

Vanochtend om 8 uur gingen de trossen los. De Johanna vaart weer.  Maar hoe, niet vooruit te branden. Voor vertrek had ik aan de steiger de motor gecontroleerd omdat ik bang was dat de schroef erg aangegroeid zou zijn, maar zowel vooruit en achteruit leek hij een redelijke trekkracht te ontwikkelen. Maar varend komen we met bijna 3000 toeren nog niet op 4 knopen. En verderop krijgen we stroom tegen. In Danga was het water te vies om naar de schroef te duiken, we lagen daar in een groot open riool waar zo te zien al het afval van de stad voorbij spoelde. Ook zaten er veel ratten. Maar zoals het nu vaart kunnen we niet verder. We besluiten om de jachthaven van Puteri, een paar mijl verderop aan te lopen. Hier is het water al iets helderder al ruikt het nog naar riool. Puteri blijkt een superluxe marina te zijn. Na met de havenmeester overlegd te hebben vraagt hij hoeveel man ik nodig heb. Nou, een lijkt me wel genoeg. Al snel komen er drie man in zwembroeken. Met zijn drieen om de beurt duikend hebben ze de schroef zomaar schoon, zeggen ze, want te zien valt er niet veel. Ze nemen ook de waterlijn nog even mee en zetten een nieuwe anode op de prop. Ik geef ze een dikke fooi, ik laat niet graag anderen duiken in water wat ik zelf te vies vind, maar zo is toch iedereen blij. Een dik uur later varen we weer, richting Melakka. Deze stop heeft veel verbeterd, ons scheepje vaart nu weer 5 knopen waar het er 6 zouden moeten zijn, maar hier is mee te leven.
In de middag barst een verschrikkelijke regenbui los. Omdat ondanks de windstilte de zee toch nog vrij ruw is besluiten we naar Kukup te varen voor de nacht, daar is de beschutting beter dan bij Pulau Pisang waar we oorspronkelijk heen dachten te gaan.
Kukup is een vreemde stad, bijna helemaal op palen en boten gebouwd. En voor de kust liggen overal drijvende viskwekerijen, er blijft maar een smalle doorvaart over, zo vol is het hier. Positie 01 19.8N 103 26.3E.

Kukup
Gezicht op Kukup in de regen

visfarm
Viskwekerij bij Kukup

Maandag 7 december 2009, naar Melakka

Vanuit Kukup gaat een smalle geul tussen de modderige banken naar het noorden. Volgens de kaart is deze geul diep genoeg, maar hij is niet met bakens gemarkeerd. We varen dus op de tast. "Het wordt wat ondiep, misschien meer naar stuurboord?" Vast in de modder. Vol gas wrikken we de Johanna weer los. Naar bakboord dus. We varen in zicht van de kust over een vlakke watermassa, hier en daar gebroken door wat vissersboten.

vissers voor de maleisische kust
Vissers voor de Maleisische kust

Eerst is het windstil, op de motor gaan we door het water niet meer dan 5 knopen. Maar als er een beetje wind komt en we zeil bijzetten krijgen we de snelheid zelfs op 5.5 knoop. Dan krijgen we stroom mee, eerst 1 knoop, later 2 knopen, zodat we in de loop van de middag over de grond 7,5 knoop vooruit komen. Zo zijn we al om 4 uur 's middags bij de baai waar we gedacht hadden te ankeren voor de nacht. Maar om 4 uur  stoppen als je bijna 8 knopen vooruit komt? Niet dus. We gaan verder naar de volgende baai. Daar zijn we met zonsondergang. Maar inmiddels is het wat harder gaan waaien en deze baai is wat onbeschutter dan de vorige. Hier ankeren, bijna op volle zee? Dat belooft een onrustig nachtje te worden. Dan maar verder, nog een dik uur naar de Water eilanden. Hier zou volgens het boek de ZW baai van Pulau Besar een goede ankerplaats bieden. We houden er niet van hier bij donker te varen, je kan van alles tegenkomen, onverlichte vissersboten, netten en viseilanden. Maar we hebben nu geen keus. Omdat de posities op de kaart af kunnen wijken van onze GPS postie, lopen we de de Watereilanden met de radar bij aan. De posities kloppen overigens tot op 0,1 mijl. Op de forward looking sonar varen we de ZW baai van Pulau Besar binnen. Het midden van de baai zou op een diepte van 5-7 meter een geschikte ankerplaats bieden. Pikkedonker, geen maan, voor ons vaag de contouren van het eiland. Diepte 12 meter, dan 14 meter, dan opeens, vlak voor ons, 4 meter, de motor hard achteruit en terug. Daar het anker laten vallen op 12 meter, maar het houdt slecht. Dit is niks, dan maar weer anker op en verder, door naar Melakka, nog anderhalf uur varen. Tussen wat geankerde schepen door lopen we de jachthaven van Melakka aan. Dat lijkt een probleem op zich. De jachthaven is gebouwd op een landaanwinning die niet op onze kaart staat. Maar, van het Nederlandse jacht de Noorderzon, die hier een paar weken geleden geweest zijn, hebben we hun track van de invaart van deze haven gekregen. Een track is een soort electronisch spoor dat je tijdens het varen op de electronische kaart kunt vastleggen. Dat track kan je opslaan in een bestandje en per mail doorsturen. We hoefden dus slechts hun spoor te volgen om feilloos de haven hier binnen te varen. Die invaart is wat vreemd. De ingang van de haven van Melakka zelf is gemarkeerd met een rood en groen knipperlicht, dat is niks bijzonders, daar vaar je normaal tussendoor, rood aan bakboord. Maar hier moet je voor de invaart van de jachthaven het rode licht aan stuurboord houden en daarna meteen scherp naar bakboord sturen. Als je het maar weet.
Onze positie is 02 11.20 N, 102 14.47 E. Let op, in Winlink (het automatische position reporting system) is een fout geslopen. Normaal worden die posities automatisch via de aan de computer gekoppelde GPS aangeleverd, maar 's avonds laat kreeg ik via de radio geen mailverbinding en heb ik de positie handmatig via de andere computer verzonden, fout dus, we zitten dus niet midden op Sumatra.


Marina van Melakka
De Johanna in de marina van Melakka

Volgende pagina: Melakka