wave4.avi (32466 bytes) Reisverslag

knopje.gif (1063 bytes)     vervolg reisverslag

knopje.gif (1063 bytes)        index reisverslag

Zaterdag 26 augustus 2000  Douwe: Na een paar rustige dagen in Nazare is de depressie die het weer hier zo verstoorde aan het opvullen. Gisteren heeft het bijna de hele middag gegoten van de regen, vandaag lijkt het weer mooi en 's ochtends vroeg is het bijna windstil. Gisteren heeft Michel, de fransman met de drijvende timmermanswerkplaats, zoals hij het noemt, mijn stootlijst gerepareerd, een nieuw stukje hout erin gelijmd om een oude beschadiging bij te werken. Vanochtend komt hij de reparatie nog afwerken. Michel zwerft met zijn Engelse vriendin op zijn zelfgebouwde schip de wereld rond en probeert zo her en der zijn kostje bij elkaar te scharrelen. Daarna: trossen los. Na en halfuurtje moteren over de glimmende heuvels van de oceaan steekt er een zwak noorden windje op, geheel volgens de verwachting. 10 knopen wind, net 3 tot 4. Maar dat is genoeg om de zeilen te vullen en ons een snelheid van 5.5 knoop te geven. De zon komt er bij, het schip beweegt rustig, het kan niet mooier. Dan doorsnijdt een rugvin vlak naast de boot het blauwgroene heldere water. De eerste dolfijn van deze reis springt omhoog. En daarachter nog één en nog één. Vrijwel onmiddellijk is de boot omringd door een dartelende school dolfijnen. In hele formaties komen ze van stuurboord aan, duiken twee tot drie keer op, verdwijnen onder de boot om dit spel urenlang te herhalen. Soms springt er één helemaal omhoog uit het water, alsof hij ons nog beter wil bekijken. Ik maak foto's en film wat, ze zijn moeilijk goed in beeld te krijgen, duiken op de meest onverwachte plaatsen op. Het zijn er zeker dertig, maar het kunnen er ook wel honderd geweest zijn. Tot vlak bij de haven blijven ze bij me.
Om half drie lopen we Peniche binnen, meren af in de kleine marina onder het oude Portugese fort dat de haven bewaakt.

 

Zondag 27 augustus 2000  Douwe: Op tijd (8.30) vertrokken richting Cascais. Vanuit Cascais wil ik Lissabon bezoeken en de laatste voorbereidingen treffen voor de oversteek naar Madeira. Het weerbericht is weer zoals het in Portugal hoort te zijn, matige noordenwind in de ochtend, toenemend tot NW 6 in de avond. 's Ochtends in de haven waait het echter nog vrij hard, voor de zekerheid steek ik meteen maar een rif. Met een rustig vaartje zeilen we pal voor de wind op een afstand van een paar mijl langs de hoge kust. Het grootzeil helemaal uit over stuurboord, vastgesjord met een lijn (preventer oftewel bulletalie) naar het voordek om ongewild geipen te voorkomen. De genua uitgeboomd met de spinnakerboom aan bakboord. Dit is een heel comfortabel tuig voor de wind, de zelfstuurinrichting doet het er ook prima bij. Het enige probleem is dat als de wind wat verder krimpt (naar NW) dat we dan moeten geipen, met deze zeilvoering is dat nogal bewerkelijk, giek losmaken, overtrekken, weer vastsjorren, genua oprollen, boom aan de andere kant uitzetten, genua weer zetten. Even later is het inderdaad zover, de wind draait, aan het werk, zo blijven we bezig. Al met al zeilt het prima, steeds 5 tot 6 knopen, het rif zou wel uit het grootzeil kunnen, maar daar ben ik even te lui voor. Tegen de middag neemt de wind inderdaad toe, net als onze snelheid. Goed dat het rif er nog inzit. Ik rol ook de fok wat verder op. De schuimkragen vormen zich weer rond de boeg, het is alsof de Johanna wil leren vliegen, de snelheidsmeter staat weer regelmatig op 8 knopen. Later zie ik op de GPS een maximum geregistreerde snelheid van 10 knopen, geloof ik niet echt. Dan buigen we af de baai van Cascais in, krijgen wat beschutting van het land. Ik ben van plan de gloednieuwe (peperdure) marina in te gaan. Roep ze op via de marifoon voor een ligplaats. Of ik mij eerst wil aanmelden bij het receptieponton (dan moet ik dus een keer extra aanleggen). Langzaam vaar ik erheen. Wat mij het receptie ponton lijkt ligt vol en is pal lagerwal, inmiddels waait het windkracht 6..
In havens is nog altijd het moeilijkste van het solozeilen. Als het me al lukt er goed aan te leggen kom ik er niet meer weg. Dan maar een nachtje voor anker en morgen als het kalm is de haven in. Even later lig ik betrekkelijk rustig voor anker tussen andere jachten die de marina  waarschijnlijk te duur vinden.

 

Maandag 28 augustus 2000  Douwe: Voor anker bij Cascais lag het niet zo rustig. Dat kwam aan de ene kant door de af en aan stuivende Portugese motorjachten, heren in poloshirts of zwaar gebruinde bovenlijven op de brug, dames in bikini uitgestald op het voordek of als dat te klein is tegen de voorruit geplakt. Volstrekt klassieke rolpatronen dus nog hier. En dan volgas tussen de voor ankerliggende jachten door. De onrust kwam ook door de steeds harder wordende noordenwind, midden in de nacht nog windkracht 7, dat drijft me dan toch regelmatig het bed uit om te controleren of we niet krabben.
's Ochtends de marina in. Gloednieuw, luxe en leeg en dus heel comfortabel. Cascais kan je zien als een soort mediterrane buitenwijk van Londen. Luxe winkels, laatste mode, Baby-G horloges, United Colors of Benetton en de nieuwste Boss kostuums, ze kunnen aardig meekomen hier. Dat alles in kronkelige winkelstraatjes, omringd door klassieke Portugese villa's met glas in lood, veel betegelde buitenmuren. Hier zal ik een paar dagen blijven om de laatste voorbereidingen te treffen voor de oversteek naar de Madeira archipel, met als eerste haven Porto Santo.

 

Woensdag 30 augustus 2000   08301524  3811.84n  01007.60w  226006
Douwe: Namiddag eerste dag. Vanochtend vertrokken, boot klaar, weerbeeld stabiel. Altijd weer even de spanning van het vertrek bij het begin van een grote reis, nu 490 mijl, 900 km open oceaan. Koers naar de verre blauwe horizon, naar Porto Santo, een eiland van een paar kilometer groot. Eerst weinig wind, dan plotselinge vlagen, gangboorden onder water, snel rif erin, dan weer geen wind. Op de motor naar de scheepvaartroutes, weinig verkeer dan een prima nw4, motor uit, windvaan erop, dik 6 knopen, blauwe golven van twee meter hoog. Laatste Europese vasteland nu uit het zicht. Straks eerst maar een kopje soep maken.

 

Donderdag 31 augustus 2000  08311441  3635.83n  01210.37w  217006
Douwe: We varen door een rond stuk zee begrensd door de horizon. Die horizon is 10 km ver weg. De radar en ik speuren die zee af, meestal is er niets. Dat is dan 314 km2 lege zee, mijn eigen stuk. Die zee is donkerblauw, met hoge donkere golven die mij achtervolgen en schuimkammen die proberen de kuip in te rollen. Sinds het vertrek uit Cascais hebben we 180 mijl gevaren, meest wind 5 tot 6, noord, prima zeilweer. Net werd ik opgeschrikt door een enorm geklapper, gevolgd door een harde knal. De stuurlijn was losgeschoten van de helmstok, de boot opgeloefd, de met de boom uitstaande fok kreeg wind van de verkeerde kant, boom geknapt. Gelukkig de oude boom, is misschien nog in te korten en te maken. Ik ruim de ravage op, even later varen we weer met de andere boom in de fok.

 

Vrijdag 1 september 2000  09010813   3519.74n  01329.12w  214005 (10.21u)
Douwe: rustige nacht gehad:
03.00 uur   was de wind gedraaid, nu pal achter, giek vastgezet
05.00 uur   loos alarm van de radar
07.00 uur   wordt licht, laatste rif uit grootzeil, ontbeten
08.00 uur   schip stilgelegd om sleeplijn van generator in te halen, kinken in, nu weer

                  veel stroom
09.00 uur   daysrun 134 mijl, mag niet mopperen, nog 200 naar Porto Santo

                                                09011609   3449.05n  01358.98w  213005 (18.19u)
Douwe: Rond het middaguur valt de wind weg, de zee is blauwer dan ooit, het is nu ook echt warm. Eerst nog ieder zuchtje benutten, veel geklapper van zeilen, 1400 fok opgerold en motor aan. De zee is hier veelal meer dan 4000 meter diep, behalve enige onderzeesegebergtes. Ik vaar nu in een bocht om de Unicorn bank heen, waargenomen diepte 20 meter, daarna recht op Porto Santo aan. Nog 157 mijl.

Het Atlantische project

hap.cpt (75982 bytes)

knopje.gif (1063 bytes)

knopje.gif (1063 bytes)

   vervolg Reisverslag 

   voorafgaand Reisverslag