wave4.avi (32466 bytes) Reisverslag

knopje.gif (1063 bytes)      vervolg reisverslag

knopje.gif (1063 bytes)        index reisverslag

Zondag 4 maart 2001  St. Maarten
Douwe: Net na een prachtige zeiltocht op St. Maarten aangekomen, voor anker in Simpson Bay. Beschutte ankerplaats, veel jachten hier. En de mobiele telefoon werkt weer dankzij het feit dat de noordelijke helft van St. Maarten een Frans gebiedsdeel is. Dus ik heb weer e-mail en kan dit stukje versturen.

Zei ik afgelopen keer al dat er op St. Maarten veel jachten lagen, dit werden er in de loop van zondag steeds meer. Uiteindelijk lag de ankerplaats in Simpson Bay zo vol dat je bijna over de jachten naar het strand kon lopen. En tussen al die jachten scheren dan ook nog de dinghys met naar het lijkt steeds zwaardere motoren veel te snel heen en weer. Op drukke ankerplaatsen zijn die dinghys een ware plaag en vaak een grotere bron van deining dan de oceaan. Maar wat was het geval hier op St. Maarten, de Heineken Regatta was net bij onze aankomst afgelopen en alle bemanningen bereidden zich met het drinken van grote hoeveelheden Heineken voor op het slotfeest. Dat beloofde “serious fun” te worden en deed ons besluiten om deze ankerplaats maar te verlaten en de laatste brugopening te gebruiken om naar de lagune te varen. Het westen van St. Maarten bestaat namelijk uit een grote beschutte lagune die via een echte Hollandse ophaalbrug toegankelijk is. De lagune biedt een prima beschutte ankerplaats voor vele jachten en ook ligt er een aantal jachthavens aan. ‘s Avonds het slotfeest van de Heineken nog even bezocht, daar wordt echt een groot spektakel van gemaakt. 

 

Maandag 5 maart 2001
Douwe: ‘s Ochtends een plaats voor de Johanna in één van de marina's geboekt en er maar meteen heengevaren. Ik heb namelijk een ticket geboekt om eind maart twee weken naar Nederland te komen. Eigenlijk heb ik wat tijd over, van de Carib heb ik een goed beeld gekregen, al valt er natuurlijk nog veel meer te zien en te beleven, maar op een gegeven ogenblik heb je wel even genoeg eilanden en stranden met palmbomen gezien. Verder is het nog te vroeg om de terugreis echt aan te vangen, de Noord Atlantische oceaan steek ik pas in mei over en de reis naar Bermuda gaat daaraan vooraf in april. De marina dient dus vooral om het schip even veilig achter te kunnen laten. 
‘s Middags een auto gehuurd en een rondrit over het eiland gemaakt. Begonnen aan de Nederlandse kant, die hier bij Simpson Bay meer op een stukje Amerika lijkt. Restaurants, hotels, bungalowparken en winkels, als je niet wist dat dit St. Maarten was dan zou je denken dat je in de USA zat. Als geld gebruikt men de US-dollar, de Antilliaanse gulden lijkt vergeten. Rij je de Franse sector binnen dan kom je weer echt in een stukje Frankrijk. Een super-de-luxe stukje Côte d’Azur, grote omheinde villaparken aan de oceaan, overal bewaking en privé-domeinen. De Franse hoofdstad Marigot kan zo voor een Frans provinciestadje doorgaan, compleet met winkelcentra aan de buitenrand. Verderop is het eiland wat minder door de projectontwikkelaars onder handen genomen, noch ongerepte baaien en vergezichten. Dan terug naar de Nederlandse kant, die hier wat meer Caribisch aandoet, golfplaten daken op kleinere huisjes en overal kippen. De hoofstad Philipsburg is een groot gehucht. Aan de zeekant een straat met taxfree shops voor de cruiseschippassagiers, de ene goud- en diamantzaak na de andere. Daarachter een paar straatjes met winkels voor de lokale bevolking, rommelig vies en goedkoop, een paar straatjes Afrika op Nederlandse grond. Wat overigens Nederland hier nog mee moet is een raadsel. De enige Nederlandse opschriften zijn die van de Sociale VerzekeringsBank, de Oranjeschool en een vergeten parkeerverbod, verder nergens iets wat blijk geeft van enige relatie met Nederland.

Dinsdag 6 maart 2001
Douwe: Nog wat met de auto getoerd, de hoogste berg opgeweest, weer vol met Franse villa's achter hoge muren. Ook het tijdelijke autobezit gebruikt om even flink inkopen te doen, zelfs Nederlandse mix voor macaroni gevonden. Al met al de geslonken scheepsvoorraden flink aangevuld, allemaal eten dat me straks de Atlantische Oceaan over moet helpen. 

 

Woensdag 7 maart 2001
Douwe:
Vanmiddag Jan naar de luchthaven gebracht, nu weer alleen aan boord, alle ruimte weer voor mezelf maar wel wat stiller. Komende dagen wat aan de boot klussen, voorraden inventariseren en verder aanvullen en andere voorbereidingen voor de komende oversteken. En natuurlijk wil ik St. Maarten verder verkennen, nu met de lokale taxibusjes. Daarna vlieg ik 14 maart naar Nederland om 29 maart weer terug te komen. Het wordt nu dus even rustig op deze site, wordt vervolgd begin april.

 

Zaterdag 10 maart 2001
Douwe:
Rustige dagen hier op St. maarten. Het is hier warmer dan ik het ooit eerder gehad heb gedurende de reis, overdag staat de thermometer vaak op 33 graden, 's nachts net onder de 30. Gelukkig is er vandaag wat meer wind gekomen, dat brengt enige verkoeling. Ik lig aan een steiger in de Simpson Bay Lagune Marina, ik geloof dat ik de kleinste boot van de haven heb. Even verderop lag een Engels jacht van dertig meter dat vandaag vertrokken is voor de Atlantische oversteek, de (betaalde) bemanning maakte zich wat zorgen, het is nog vroeg in het seizoen. Ze zijn dagen bezig geweest met het verstouwen en vastsjorren van vele vaten extra dieselolie op het achterdek. De vrouw van de eigenaar is 1 mei jarig en wil dat graag in de Middellandse zee vieren, zodoende. Verder veel motorjachten van tussen de dertig en veertig meter met complete bemanningen. Naast me ligt een Zweed met een zestien meter jacht, het koelwater van zijn airco klatert dag en nacht door, de man is een playboyachtige dandy, verwaardigt zich niet met mij te praten, meer dan een knikje kan er niet af als ik hem groet. Met groeten ben ik dan ook maar opgehouden. Nog wat verderop ligt de Nederlandse Joy, een 42 voet Najad, met Els en Theo aan boord. Aardige lui, gisteren samen uit eten geweest. Ze hebben net besloten het schip per vrachtboot naar Nederland terug te laten varen. Net als vele anderen zien ze erg tegen de terugreis op. De meeste zeilers hier hadden de Carib als doel, de heenreis was een middel en de terugreis lijkt vaak te veel. Ikzelf heb de Carib eigenlijk wel gezien, prachtig maar wel erg toeristisch, en heb juist veel zin in de tocht terug. Dan moet er weer eens flink gezeild worden. Vanmiddag ontdekt dat er een strengetje staaldraad van één van de onderwanten gebroken is. De breuk zit net in de terminal, blij dat ik het ontdekt heb. Gevolg is wel dat het hele hoofd en onderwant vervangen moet worden, het is niet meer te vertrouwen. Dat terwijl ik voor vertrek alle verstaging heb laten vernieuwen. Mogelijk ondeugdelijk materiaal, zoals zoveel spullen waar leveranciers mensen de zee mee opsturen. Ook weigerde van de week de Inmarsat. Alle berichten kregen foutcode "failed", ook werden geen berichten meer ontvangen. Na een aantal telefoontjes bleek de fout bij Station12, KPN Telecom te liggen, een half uur nadat ik ze gebeld had werkte het weer. Maar hoe doe je dat op zee zonder mobiele telefoon?

Het Atlantische project   

hap.cpt (75982 bytes)

knopje.gif (1063 bytes)

knopje.gif (1063 bytes)

    vervolg reisverslag

    voorafgaand reisverslag