wave4.avi (32466 bytes) Reisverslag

knopje.gif (1063 bytes)     vervolg reisverslag

knopje.gif (1063 bytes)        index reisverslag

Zaterdag 20 januari 2001
Douwe:
De tijd is de afgelopen week voorbij gevlogen. Maandag en dinsdag wat kleine klusjes, boodschappen, internetten en voor je het weet is al weer een dag voorbij. 
Woensdag de boot uit het water. Precies om acht uur was ik volgens afspraak bij de werf, Jerk was meegevaren om te helpen met het afmeren in het dok. Eerst maar eens koffie gemaakt en ja hoor, om half tien kwam de kraan, een moderne bootlift. Daarna snel en soepel de wal op. Toen nog een tijdje zoeken naar de man die hem zou schoonspuiten. Maar al met al was hij om elf uur klaar om geverfd te worden. Voor de lunch had ik de zonzijde gedaan en voor het eind van de middag zat alles in de nieuwe antifouling. Ik heb de waterlijn meteen maar een flink stuk hoger gelegd, de hele blauwe rand in de antifouling gezet, groeit dat ook niet meer zo aan. Volgens de balans van de hijskraan woog het schip trouwens zes ton. Heel wat meer dan ik dacht, ik had op ruim vijf ton gerekend, volgens de prospectus weegt een HR Monsun 4.2 ton. Jerk zegt echter dat ze leeg al vijf ton wegen. Ik zal proberen op wat gewicht te besparen, zes ton is me te veel.
Donderdagmorgen de waterlijn nog een keer extra geverfd en wat beschadigingentjes bijgewerkt en om elf uur lagen we weer in het water. Onder de 2000 toeren op de motor gingen we meteen al 5 knopen, wat maakt dat een verschil zonder al die aangroei. 's Avonds een afscheidsetentje op de Ciris. Bert en Gree zijn weer helemaal bijgekomen van alle ongelukkige avonturen met hun verloren roer, hebben een prachtige oversteek gehad en gaan nu op weg naar het zuiden, onze wegen scheiden zich nu. Altijd even droevig afscheid te nemen van mensen waar je zoveel mee opgetrokken hebt en vooral veel mee beleefd hebt.
Vrijdagmorgen kwam eindelijk de nieuwe ankerlier via DHL, dit keer een horizontale waterdichte lier, de Horizon 900 van Simpson en Lawrence. De locale scheepstimmerman levert voor weinig geld een prachtig op maat gemaakt stuk teak om hem op te monteren en tegelijkertijd het gat van de oude lier af te dichten. Van Tom leen ik een decoupeerzaag en de draagbare generator die hij weer van Louis geleend had. Louis is overigens de enige andere Nederlandse solozeiler die ik ontmoet heb, hij zeilt de Avalon, een Catalina 36. Zodoende heb ik de klus snel geklaard.
In het kader van de gewichtsbesparing geef ik Tom mijn reserve dinghy (rubberboot), hij had de zijne al een paar keer geplakt nadat hij in Barbados op het strand stukgesneden was, bleef maar lekken. Nu goed oppassen dat er met de mijne niets misgaat, maar ik vind het te gek om een oude rubberboot twee keer de oceaan over te slepen zonder dat je hem ooit gebruikt, kan je er beter een medezeiler gelukkig mee maken.
Zaterdag nog voor de lunch staat de nieuwe ankerlier kant en klaar gemonteerd en aangesloten op het voordek. Dat komt goed uit want een bootje komt melden dat ik in de baan van een zeilwedstrijd lig en dat ik moet vertrekken. Ik besluit voor het weekend naar Ste. Anne te gaan, een volgens het boek aangenaam badplaatsje hier net om de hoek. Met één druk op de knop zoeft het anker omhoog, wat een genot weer een elektrische lier te hebben. Ook de splits tussen ketting en lijn glijdt moeiteloos door het kluisgat, dit gaf bij de vorige lier altijd problemen. Wat dat betreft is een horizontale lier beter, de ketting of lijn maakt een bocht minder dan bij een verticale lier en draait direct van de poelie de kettingbak in. Nu ik dit schrijf lig ik voor anker in Ste. Anne, straks een even de wal op.

Het Atlantische project

hap.cpt (75982 bytes)

knopje.gif (1063 bytes)

knopje.gif (1063 bytes)

    vervolg reisverslag

    voorafgaand reisverslag